Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2011/4-206 E., 2011/461 K. · 29 Haziran 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/4-206 |
| Karar no | 2011/461 |
| Karar tarihi | 29 Haziran 2011 |
Konu
Bu kararda 6542 sayılı Kanun m. 33, Anayasa m. 160 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 41 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Şu durumda, kesinleşen idari yargı kararlarında davalıların yaptıkları harcırah ödemelerinin hukuka uygun olduğu ve bu nedenle de kamu zararının gerçekleşmediği belirlendiğine göre, eldeki davada ileri sürülen haksız fiil hukuki nedeninin yasal şartlarının oluştuğu söylenemez. Biran için Sayıştay kararı gereğince, kamu zararı oluştuğu gerekçesiyle davalıların sorumlu olduklarının benimsenmiş olması halinde dahi, ödeme yapan davalılar, kendilerine ödeme yapılan ilköğretim müfettişlerine rücu etmek istediklerinde, yukarıda belirtilen idari yargı kararlarının bu rücuya hukuki açıdan engel oluşturacağı aşikardır. Dolayısıyla, böyle bir kabul halinde bir tarafta adli yargının zarardan sorumlu tutan kararı ile diğer tarafta zararın gerçekleşmediğini kesin olarak belirleyen idari yargı kararı arasında çelişki doğacak;bu durum ise, Anayasa’nın 2.maddesiyle toplum yaşamında eşitlik temeline dayanan hakça bir hukuk düzeni kurulmasını amaçlayan hukuk devleti ilkesine aykırı düşecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6542 sayılı Kanun m. 33
- Anayasa m. 160
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 41
- 6542 sayılı Kanun m. 39
- Anayasa m. 158
- 6245 sayılı Kanun m. 14
- 6245 sayılı Kanun m. 33
- 6245 sayılı Kanun m. 39
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 43
- Anayasa m. 138
- Anayasa m. 125
- 5982 sayılı Kanun m. 11
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.