Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2006/12-759 E., 2006/760 K. · 29 Kasım 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2006/12-759 |
| Karar no | 2006/760 |
| Karar tarihi | 29 Kasım 2006 |
Konu
Bu kararda 4389 sayılı Kanun m. 14, 5020 sayılı Kanun m. 27 ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 19 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Önemle vurgulanmalıdır ki; Katma Değer Vergisi Kanununda belirtilen istisna ve muafiyetler, kapsam ve nitelik itibariyle sınırlı olarak sayılmış olup; Yasa koyucu, cebri icra yolu ile yahut müzayede yöntemi ile satılan bir malın alıcısının Katma Değer Vergisinden muaf tutulmasına dair bir düzenleme getirmemiştir. Az yukarıda sözü edilen Katma Değer Vergisi Kanununun 19. maddesinin açık hükmü karşısında; cebri icra yoluyla satılan bir malın alıcısının diğer kanunlardaki vergi muaflık ve istisna hükümlerinden yararlanması da bu vergi bakımından geçersiz olup, durumu değiştirmemektedir. Bu itibarla, cebri icra yolu ile satılan mahcuzu alacağına mahsuben teslim alan davacı/alacaklı banka, muafiyetten faydalanamayacaktır. Hal böyle olunca; davacı/alacaklı Bankanın kesinleşen ihale bedeli üzerinden katma değer vergisini ödemekle yükümlü bulunduğunu benimseyen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yukarıda yazılı nedenle onanmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4389 sayılı Kanun m. 14
- 5020 sayılı Kanun m. 27
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 19
- 4684 sayılı Kanun m. 18
- 4684 sayılı Kanun m. 19
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 1
- 2464 sayılı Kanun m. 67
- 2464 sayılı Kanun m. 68
- 2464 sayılı Kanun m. 71
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 19
- 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 1
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.