Yargıtay Ceza Genel Kurulu
- E., 2012/137 K. · 3 Nisan 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | - |
| Karar no | 2012/137 |
| Karar tarihi | 3 Nisan 2012 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza Genel Kurulunun 08.09.1992 gün ve 190–237, 29.09.1998 gün ve 196–277, 17.11.1998 gün ve 282–348, 09.07.2002 gün ve 158–289, 21.09.2004 gün ve 144–170 ile 07.10.2008 gün ve 198–211 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, temyiz davasının yalnızca sanık veya varsa müdafii ya da sanığın yararına olarak Cumhuriyet savcısı ya da 1412 sayılı Yasanın 291. maddesinde belirtilen kişiler tarafından açılması veya hükmün kendiliğinden temyize tâbi olması halinde, Yargıtay’ca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak koşuluyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile yasal düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı eylem nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, olası bir genel veya özellikle de özel af karşısında değişik sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı yanılgılı olarak belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 82
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 109
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 455
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 118
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 85
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 89
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.