Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2012/6-343 E., 2012/555 K. · 12 Eylül 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/6-343 |
| Karar no | 2012/555 |
| Karar tarihi | 12 Eylül 2012 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 68 ve 6217 sayılı Kanun m. 30 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda vurgulandığı üzere, İİK.nun 269/2 maddesi gereğince borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse, akdi kabul etmiş sayılacağından, bu durumda kiralayan icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını ve tahliyeyi isteyebilir. Öyleyse, kira akdini kabul eden borçlunun artık kira bedelini ödemiş olduğunu ispat etmesi gerekir. Öte yandan, icra takip hukukunun kendisine özgü şekli yapısı gereğince, icra mahkemesinin verdiği karar takip hukuk anlamında hüküm ifade edeceğinden, borçlu maddi hukuk bakımından genel mahkemede taraflar arasındaki geçerli sözleşmenin 15.07.2005 tarihli sözleşme olduğuna ilişkin dava açabilir. Şu halde mahkemece davalının takipte itiraz etmediği 15.06.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre eldeki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir. Hal böyle olunca; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen ve aynı hususlara işaret eden Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 68
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 5311 sayılı Kanun m. 366
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.