Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2012/19-353 E., 2012/703 K. · 10 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/19-353 |
| Karar no | 2012/703 |
| Karar tarihi | 10 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda 3167 sayılı Kanun m. 10, 3167 sayılı Kanun m. 4 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Madde içeriğinden de açıkça anlaşılacağı üzere, bankadan 10.madde gereğince sorumlu olduğu miktarın çek hamili tarafından talep edilebilmesi için öncelikle çek yapraklarının asıllarının muhatap bankaya teslim edilmesi, oradan alınacak onaylı fotokopi ile hamilin diğer yapacağı işlemleri yapması gerekmektedir. Burada çek asıllarının muhatap bankaya teslim edilip edilmediği olgusunun kimin tarafından ispatlanması gerektiği, öteki deyişle ispat yükünün kime ait olduğu sorusu akla gelmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun ‘İspat Yükü’ başlıklı 190.maddesinde; “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” denilmiştir. Çek asıllarının muhatap bankaya teslim edilmesi vakıasının davacı lehine hak doğuracağı açıktır. Bu durumda, davacının 10. madde kapsamında bankadan sorumluluk bedelini talep edebilmesi için çek asıllarını muhatap bankaya teslim ettiğini kanıtlaması gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3167 sayılı Kanun m. 10
- 3167 sayılı Kanun m. 4
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 726
- 5941 sayılı Çek Kanunu m. 10
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.