Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
2009/1004 E., 2010/662 K. · 9 Şubat 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 15. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/1004 |
| Karar no | 2010/662 |
| Karar tarihi | 9 Şubat 2010 |
Konu
Bu kararda 1512 sayılı Kanun m. 26 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 364 anılmaktadır.
Karardan
Yanlar arasında düzenlenerek 16.01.2004 tarihinde imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi, BK’nın 213, Tapu Kanununun 60 ve Noterlik Kanununun 26. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmadığından geçersiz ise de; sözleşmeye göre yükleniciye isabet eden bir kısım bağımsız bölümlerin tapuda yüklenici ve onun gösterdiği şahıslara devredilmiş olması sebebiyle geçerli hale gelmiştir. Yüklenicinin sözkonusu kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine verilecek bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için sözleşmede aksi kararlaştırılmadığı ve BK’nın 364. maddesinde, bedelin eserin tamamlanıp teslim edilmesinden sonra ödenmesi öngörüldüğünden inşaatı sözleşme, sözleşme eki teknik şartname, tasdikli proje ve ruhsatına uygun olarak tamamlayıp teslim etmesi zorunludur. Mahkemece inşaat ruhsatı ile tasdikli proje getirtilmesine rağmen bu doğrultuda bir inceleme yapılmadığı gibi davacı tarafından 29.01.2008 tarihli delil listesine ekli olarak ibraz edilen ve davalı yanca da temyiz dilekçesiyle kabul edilen yanlar arasında imzalanmış olan 29.11.2007 tarihli “protokoldür” başlıklı belgede 10 kalem halinde eksikler belirlenerek yüklenici tarafından yerine getirileceği kararlaştırılmasına rağmen bu eksikliklerin giderilip giderilmediği de araştırılmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1512 sayılı Kanun m. 26
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 364
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.