Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2013/15-510 E., 2013/579 K. · 3 Aralık 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2013/15-510 |
| Karar no | 2013/579 |
| Karar tarihi | 3 Aralık 2013 |
Konu
Bu kararda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 55, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 157 ve 5434 sayılı Kanun m. 123 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; Kendisi de katılan kurumdan emekli aylığı alan sanığın Trabzon Belediyesinden emekli olan eşi O..’ın 08.04.1995 tarihinde ölmesi üzerine katılan kuruma yaptığı müracaatı sonucunda 01.06.1995 tarihinden itibaren eşinden dolayı dul aylığı almaya başlaması, sanığın 31.10.1997 tarihinde yeniden resmen evlenmesine karşın evlendiğini katılan kuruma bildirmeyerek bu tarihten sonra da ölen sigortalı eşinden dolayı aylık almaya devam etmesi, aylığının başlatılan idari soruşturma sırasında 31.03.2006 tarihinde kesilerek kendisine yersiz olarak ödenen 23.299,35 Liranın geri istenmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kanuni düzenlemelere uygun olarak ölen eşinden dolayı bağlanan dul aylığını almakta olan sanığın yeniden resmen evlenmesine karşın, nüfus kayıtlarına resmi olarak işlenen bu hususu katılan kuruma bildirmeyerek aylık almaya devam etmesi eylemi hileli davranış olarak kabul edilemeyeceğinden dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmamıştır. Kaldı ki, sanığa kanuni düzenlemelere uygun olarak aylık bağlandıktan sonra da, aylık alma şartlarının devam edip etmediği hususunun mevzuatta yer alan düzenlemeler uyarınca katılan kurum tarafından kontrol edilmesi gerekirken bu işlemler de yerine getirilmemiştir. Nitekim, sanığın yeniden evlendiği hususu, evlenme tarihinden yaklaşık 8 yıl 6 ay sonra nüfus kayıtları incelenerek tespit edilmiş ve başlatılan idari soruşturma sonucunda aylığı kesilerek yersiz ödenen miktarın iadesi işlemleri başlatılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 55
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 157
- 5434 sayılı Kanun m. 123
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 96
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 503
- 5434 sayılı Kanun m. 68
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.