Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2012/4.MD-1104 E., 2013/275 K. · 4 Haziran 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/4.MD-1104 |
| Karar no | 2013/275 |
| Karar tarihi | 4 Haziran 2013 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257, 4483 sayılı Kanun m. 10 ve 5018 sayılı Kanun m. 71 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
TCK'nın 257. maddesi uyarınca kanuna aykırı fiilin cezai sorumluluğu doğurması için kamu görevlisinin kasten görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kamunun zararına veya kişilerin mağduriyetine neden olması ya da kişilere haksız menfaat sağlaması gerekmektedir. Dosya içeriğine göre somut olayda kişilerin mağduriyeti veya kamunun zararı ya da kişilere haksız menfaat sağlandığı yönünde sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte somut ve yeterli delil bulunmadığı gibi, uzman bilirkişi raporlarındaki; "dava konusu iş için verilen keşif artışlarına konu işlerin ihale sözleşmesindeki hüküm gereği yaptırılabileceği bu yüzden ihale sözleşmesine aykırılık bulunmadığı, keşif artış miktarlarının gerçeğe uygun olup olmadığı hususunun metrajlarla ilgili olduğu, işin bitmiş bulunması ve imalatların büyük bölümünün tespitinin mümkün olmaması nedeniyle metraj ve onlara bağlı ödemeler konusunda inceleme ve değerlendirme yapma imkânının bulunmadığı, keşif artışına konu işler hususunda ayrı bir ihale yapılsaydı, ihale bedelinin ne olacağı bilinemeyeceğinden bu konuda gerçekleşmiş bir kamu zararından söz edilemeyeceği, sanık tarafından başkasına menfaat sağlanmasının söz konusu olmadığı" şeklindeki açıklamalar göz önüne alındığında, sanığın beraatına ilişkin Özel Daire hükmü isabetli olup, onanmasına karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.