Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2013/4-50 E., 2013/525 K. · 26 Kasım 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2013/4-50 |
| Karar no | 2013/525 |
| Karar tarihi | 26 Kasım 2013 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, Suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir. İnceleme konusu olayda, Özel Daire bozma kararından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda önceki uygulama aynen tekrar edilmiş ise de; ilk hükümden farklı olarak sonraki hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları değerlendirilerek, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığının açıklandığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanma şartlarının bulunmadığına karar verilmek suretiyle bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususların tartışıldığı, böylelikle yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasına kanuni imkan bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 35
- 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun m. 13
- 5728 sayılı Kanun m. 562
- 6217 sayılı Kanun m. 26
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.