Yargıtay 3. Ceza Dairesi
2021/2782 E., 2022/2742 K. · 28 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/2782 |
| Karar no | 2022/2742 |
| Karar tarihi | 28 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 5252 sayılı Kanun m. 9, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 282 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükümlü hakkında teşdit uygulanarak temel ceza belirlendiği halde, kararın gerekçesinde lehe aleyhe yasa uygulaması yapılırken alt sınırdan temel ceza belirlenmesi suretiyle kısa kararla gerekçe arasında çelişki yaratılması, b) Yargıtay Yüksek 16. Ceza Dairesinin 18.10.2017 tarih ve 2016/6685 esas 2017/5090 karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, hükümlülerin lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması gerekmesine rağmen, 4208 sayılı Kanun gereği uygulama yapılırken, anılan Kanunun 7/1. maddesi gereği belirlenen temel cezanın açıkça belirtilmemesi, c) Kesinleşen önceki hükümde ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca yapılan uyarlama yargılamasında verilmiş olup, Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi tarafından bozulmasına karar verilen 16.01.2008 ve 09.02.2010 tarihli ek kararlarda hükümlüler hakkındaki temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, temyiz konu kararda dosya kapsamı ile de uyuşmayacak şekilde teşdit uygulanması ve bozma ilamının gereği de tam olarak yerine getirilmeksizin infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilmeden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 09.02.2010 tarihli ek karar ile belirlenen ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkında korunmasına hükmedilmesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5252 sayılı Kanun m. 9
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 282
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 63
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 55
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 4208 sayılı Kanun m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.