İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi

2011/5255 E., 2012/25036 K. · 27 Aralık 2012

Künye

MahkemeYargıtay 21. Hukuk Dairesi
Esas no2011/5255
Karar no2012/25036
Karar tarihi27 Aralık 2012

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 270 anılmaktadır.

Karardan

2-Dava, davacı Belediyeye tahakkuk ettirilen prim borcunun iptali istemine ilişkin olup, davalı Kurum vekili 21.02.2011 tarihli dilekçesi ile ve 20.03.2011 tarihli ilk duruşmada idarece iptal işlemi yapıldığından davanın konusuz kaldığını beyan etmiştir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ; Davacı tarafından peşin yatırılan 18,40 TL başvurma harcı ile 18,40 TL peşin harç olmak üzere toplam 36,80 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, AAÜT uyarınca 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,itibaren yasal faizleri ile birlikte davalı kurumca davacıya ÖDENMESİNE” karar verilmiştir. Anlaşmazlığın konusuz kalması delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden önce olduğundan Avukatlık Ücret Tarifesinin 6. maddesi uyarınca tarifede belirlenen ücretin yarısı olan 550 TL.’ye hükmedilmesi gerekirken tamamına hükmedilmesi hatalıdır. Öte yandın davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulmuş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK 270/2. maddesi uyarınca karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.