Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2009/12082 E., 2010/2189 K. · 22 Şubat 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/12082 |
| Karar no | 2010/2189 |
| Karar tarihi | 22 Şubat 2010 |
Konu
Bu kararda 4969 sayılı Kanun Geçici Madde 1 anılmaktadır.
Karardan
Davacı şirket, ilk etapta 41 adet bağımsız bölümün şahıs ve firmalara satışını temin etmiş, ancak aradan geçen süreye nazaran kalan taşınmazların satışı gerçekleşmeyince 13.2.2006 onay tarihli, dava dışı TOKİ Başkanlığının da katılımı ile taraflar arasında taşınmazların TOKİ Başkanlığına devrini düzenleyen protokol akdedilmiştir. Bu protokolün 1.maddesine göre, 4969 sayılı yasa kapsamında davacı ... İnşaat tarafından satışı yapılamamış 390 adet villa ile 164 adet apartman dairesinin ve 12 adet dükkanın TOKİ Başkanlığına toptan devri hususu kararlaştırılmıştır. Davacının, davaya konu istemi de 13.2.2006 tarihli protokol kapsamında satışı yapılamayan taşınmazların TOKİ Başkanlığına devri ile, gerçekleşen satıştan kaynaklanan komisyon alacağına ilişkindir. Davacı şirket 7.4.2003 tarihli ilk protokol tarihinden itibaren sadece 41 adet taşınmazın satışını gerçekleştirmiş ve buna isabet eden komisyon alacağını protokol kapsamında davalı taraftan tahsil etmiştir. Aradan geçen süreye nazaran kalan taşınmazların satışı gerçekleşmeyince 13.2.2006 tarihli protokol ile TOKİ Başkanlığına, kalan taşınmazlar topluca devredilmiştir. Gerek taşınmazların TOKİ Başkanlığına topluca devri ve gerekse aradan geçen süreye nazaran, kalan taşınmazların TOKİ Başkanlığına devri ile davacı şirketin hizmet verdiğinin kabulü imkansız olup, davacı şirket bu hususta hizmet bedeli isteyemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.