İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi

2006/17184 E., 2006/13593 K. · 30 Kasım 2006

Künye

MahkemeYargıtay 21. Hukuk Dairesi
Esas no2006/17184
Karar no2006/13593
Karar tarihi30 Kasım 2006

Konu

Bu kararda 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 1 ve 4958 sayılı Kanun m. 1 anılmaktadır.

Karardan

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın işveren tarafından giderilmesi istemine ilişkindir. Gerçekten, bir iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin veya işçinin ölümü halinde hak sahiplerinin tazminat davası, işveren veya kusurlu 3. kişilere karşı yöneltilir. Ayrıca, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 1. maddesi gereğidir. Bunların dışında, Sosyal Sigortalar Kurumu’nun maddi ve manevi tazminattan işveren, kusurlu 3. kişiler veya asıl işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusu değildir. Nitekim, 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun 1. maddesinde, Sosyal Sigortalar Kurumu’nun, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu’na tabi olan sigortalıların, bu yasalarda yer alan hükümler çerçevesinde sosyal güvenliklerini sağlamak ve diğer yasalarla verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminattan davalılardan Sosyal Sigortalar Kurumu’nun da müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.