Yargıtay 21. Hukuk Dairesi
2006/17184 E., 2006/13593 K. · 30 Kasım 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 21. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2006/17184 |
| Karar no | 2006/13593 |
| Karar tarihi | 30 Kasım 2006 |
Konu
Bu kararda 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 1 ve 4958 sayılı Kanun m. 1 anılmaktadır.
Karardan
Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın işveren tarafından giderilmesi istemine ilişkindir. Gerçekten, bir iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin veya işçinin ölümü halinde hak sahiplerinin tazminat davası, işveren veya kusurlu 3. kişilere karşı yöneltilir. Ayrıca, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 1. maddesi gereğidir. Bunların dışında, Sosyal Sigortalar Kurumu’nun maddi ve manevi tazminattan işveren, kusurlu 3. kişiler veya asıl işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusu değildir. Nitekim, 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun 1. maddesinde, Sosyal Sigortalar Kurumu’nun, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu’na tabi olan sigortalıların, bu yasalarda yer alan hükümler çerçevesinde sosyal güvenliklerini sağlamak ve diğer yasalarla verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminattan davalılardan Sosyal Sigortalar Kurumu’nun da müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.