Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2011/15294 E., 2012/1111 K. · 3 Şubat 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/15294 |
| Karar no | 2012/1111 |
| Karar tarihi | 3 Şubat 2012 |
Konu
Bu kararda 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 5, 4853 sayılı Kanun m. 5 ve 4853 sayılı Kanun m. 6 anılmaktadır.
Karardan
4853 sayılı Kanun'un 5. maddesinde, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Somut olayda, Mahkemece, değerlemenin 2006 Haziran sonrası temerrüd tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir. Davalı hakkında anapara katılmaksızın Haziran 2006 tarihindeki değerleme belirlenerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.