Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2022/3398 E., 2022/5105 K. · 26 Mayıs 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/3398 |
| Karar no | 2022/5105 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2022 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 420, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 425 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 438 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420. maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir. Somut olayda, davacının hizmet akdi 14.01.2014 tarihinde feshedilmiş ve taraflar arasında 27.01.2015 tarihinde ibraname düzenlenmiştir. Her ne kadar ibraname yasada belirtilen süre içerisinde tanzim edilmişse de ibra konusu alacakların türü ve miktarları açıkça belirtilmemiş olduğundan ve ibranameye konu ödeme banka aracılığıyla yapılmadığı için geçerli bir ibranameden söz edilemeyeceği, ancak davacının 2.500 TL ödemeyi aldığını kabul etmesi karşısında söz konusu ibranamenin makbuz niteliğinde olduğunun kabul edilerek, yapılan ödemelerin mahsubu ile davacının varsa bakiye alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden davanın reddine dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 420
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 425
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 438
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 435
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 422
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 117
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 132
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 329
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 401
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.