Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
2013/9042 E., 2013/12620 K. · 23 Eylül 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 17. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/9042 |
| Karar no | 2013/12620 |
| Karar tarihi | 23 Eylül 2013 |
Konu
Bu kararda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 110, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
ZMSS poliçesinden kaynaklanan davalarda yetkili mahkemenin belirlenmesinde HMK'daki genel yetki kuralları geçerlidir. Ancak sorumluluk sigortası özel bir yasa ile düzenlenmiş ise ve o düzenlemede özel yetki kurallarına yer verilmiş ise o hükümler de dikkate alınacaktır. Bu konuda KTK'nun 110.maddesi ile özel yetki düzenlemesi getirilmiştir. Bu duruma göre motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinde açılabileceği gibi kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde de açılabilir. Bu aşamada somut olayda şube kavramına da değinmek gerekecektir. 6762 Sayılı TTK 41 (6102 Sayılı TTK'nin 39) maddesi ile her tacirin ticaret ünvanı kullanması, 42.madde (6102 sayılı kanunun madde 40) ile ticari işletmenin ticaret siciline tescili benimsenmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 110
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 16
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 41
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 40
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 50
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 48
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 43
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 47
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 33
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.