Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/96 E., 2022/571 K. · 19 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/96 |
| Karar no | 2022/571 |
| Karar tarihi | 19 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 337, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 340 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 342 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıya alıntı yapılan sözleşme hükümlerine göre çocuğun “doğrudan doğruya veya bir temsilci ya da uygun bir makam yoluyla” çocuk için elverişli durumlarda ve onun idrakine uygun bir usulde dinlenilmesi öngörülmüştür. Diğer bir anlatımla, özel bir engel bulunmadıkça, ayırt etme gücüne sahip çocuk, hâkim tarafından duruşmaya çağırılarak bizzat dinlenebileceği gibi bizzat mahkemeye getirtilmeden diğer şahıs ve kurumlar vasıtasıyla da çocuğun fikrinin alınması sağlanabilir. Madde metninde bahsi geçen “diğer şahıs ve kurumlar” psikolog, pedagog, doktor, çocuğu temsil görevini icra edebilecek bir avukat ile sosyal çalışmacı olabilir (Özdemir, Saibe Oktay: Boşanma Davalarında Çocuklara İlişkin Kararlar Bakımından Çocuğun Dinlenme Hakkı, Prof Dr. Hüseyin Hatemi'ye Armağan, C. II, s. 1230-1235). 26. Burada dikkat edilmesi gereken “çocuğun menfaati” olduğuna göre, sözleşmeye taraf devletlere düşen yükümlülük, çocuğun saygı gördüğü, güvende olduğunu hissettiği, duyarlılıktan uzak olmayan, çocuğun özgürce konuşabileceği bir ortamı sağlamaktır (Grassinger, s. 838). Dolayısıyla Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi kapsamında çocuğun ifadesinin mahkeme huzurunda alınmasının bir gereklilik olduğunu söylemek mümkün değildir. Önemli olan, ayırt etme gücüne sahip olan çocuğun kendi yararı için nasıl bir karar verebileceği hususunda uygun ortam ve koşullarda görüşünü ifade etmesine imkân tanınmasıdır. Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2019 tarihli ve 2018/2-1072 E., 2019/185 K. sayılı kararında da benimsenmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 337
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 340
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 342
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 346
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 335
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 351
- Anayasa m. 90
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 339
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.