Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2011/1976 E., 2011/3095 K. · 17 Mart 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/1976 |
| Karar no | 2011/3095 |
| Karar tarihi | 17 Mart 2011 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 72, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 413 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeli 774 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine tarafından 2886 Sayılı Devlet İhale Yasasının 72.maddesi uyarınca 1.300.00.-TL bedelle davalı Derneğe satıldığı, imar uygulaması sonucu taşınmazın 627 ada 1 nolu imar parseline şuyulandırıldığı, bu parselin de Dernek tarafından diğer davalı Vakfa satış suretiyle devredildiği, Hazinenin taşınmazın amacına uygun olarak kullanılmadığı gerekçesiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür bir davada, HUMK.'nun 413 ve 492 Sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin çekişmeli yerin dava tarihindeki değeri olacağı tartışmasızdır. Ne varki, mahkemece bir değer tespiti yapılmaksızın sonuca gidilmiştir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın değerinin keşfen saptanması, sonucuna göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmaksızın yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2886 sayılı Kanun m. 72
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 413
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.