Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2011/13142 E., 2012/1013 K. · 8 Şubat 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/13142 |
| Karar no | 2012/1013 |
| Karar tarihi | 8 Şubat 2012 |
Konu
Bu kararda 2659 sayılı Kanun m. 7, 2659 sayılı Kanun m. 16 ve 2659 sayılı Kanun m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir. Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür. Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda değinilen ehliyetsizlik iddiası bakımından açıklanan ilkeler çerçevesinde bir araştırma yapılmamış olması doğru olmadığı gibi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi hükmü uyarınca dava açılması bakımından vesayet makamından izin alınmamış olması da doğru değildir. Hal böyle olunca, öncelikle, ehliyetsizlik konusunda araştırma yapılması, davacının işlem tarihinde hukuksal ehliyete haiz olduğunun anlaşılması durumunda, hile ve akde aykırılık iddialarının değerlendirilmesi gerekirken, anılan hususlar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2659 sayılı Kanun m. 7
- 2659 sayılı Kanun m. 16
- 2659 sayılı Kanun m. 13
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 15
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 286
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 462
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.