Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2022/109 E., 2022/8234 K. · 6 Haziran 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/109 |
| Karar no | 2022/8234 |
| Karar tarihi | 6 Haziran 2022 |
Konu
Bu kararda 5018 sayılı Kanun m. 71, 5018 sayılı Kanun m. 70 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13 anılmaktadır.
Karardan
Hükmüne uyulan Dairemizin 20/11/2017 tarihli ve 2016/1000 esas, 2017/7413 karar sayılı ilamında; “5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 71. maddesinin kamu zararının; kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde düzenlenmiş olup; davacının, fiilen çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan işçilere yapılan ödeme karşılığı hizmet aldığı da gözetildiğinde, davalının hizmet alımı ihalesi sonucunda kullanılabilir ödenek miktarından daha fazla harcama yapması işleminin kamu zararı olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, zira, aynı Kanunun 70. maddesinde de, kamu zararı oluşturmamakla birlikte bütçelere, ayrıntılı harcama programlarına, serbest bırakma oranlarına aykırı olarak veya ödenek gönderme belgelerindeki ödenek miktarını aşan harcama talimatı veren harcama yetkililerine, her türlü aylık, ödenek, zam ve tazminat dahil yapılan bir aylık net ödemeler toplamının iki katı tutarına kadar para cezası verileceğinin düzenlendiği, bu yasal düzenlemeler gözetilerek ödenek üstü harcama yapılmasının kamu zararı oluşturmadığı, davalının sorumluluğuna karar verilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.