Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/162 E., 2022/499 K. · 7 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/162 |
| Karar no | 2022/499 |
| Karar tarihi | 7 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 82, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 85 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 338 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İcra ve İflas Hukukunda alacaklının alacağına ulaşması asıl olandır. Bunun için bir taraftan borçlunun asgari düzeyde yaşam koşullarını elinden almamak, diğer taraftan alacaklının alacağına kavuşmasını kolaylaştırmak gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır. Meskenin borçlunun hâline uygun olup olmadığı, borçlunun haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin ihtiyaçlarına göre belirlenmelidir. 20. O hâlde borçlunun hâline münasip alabileceği evin değeri belirlenirken borçlunun ergin olan üvey kızı ve üvey kızının çocuğu kanunen bakmakla yükümlü kişilerden olmadığından değerlendirilmeye tabi tutulamaz. Dolayısıyla borçlunun hâline münasip dört kişinin yaşayabileceği evin değerini 85.000TL olarak belirleyen 29.09.2014 havale tarihli ek bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir. 21. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; “aile” terimi geniş anlamda olup, borçlu ile aynı çatı altında yaşayan bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsayacağı, borçlu ile aynı evde yaşayan üvey kızının ve üvey kızının çocuğu “aile” kavramına dahil olduğu gerekçesi ile direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.