Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2020/6144 E., 2022/3275 K. · 21 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/6144 |
| Karar no | 2022/3275 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 227 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
TBK m. 369(e BK m. 286) uyarınca, önemli sebeplerin varlığı halinde, yasal fesih bildirim süresine uymak şartıyla hasılat kira sözleşmesi her zaman feshedilebilir. Kira bedelini ödemede temerrüt halinde bildirim süresi TBK m. 315 (e BK m. 260) hükmünde öngörülen süre olup yazılı bildirimin kiracıya yapıldığı tarih izleyen günden itibaren işlemeye başlar. Söz konusu süre, TBK m. 315 uyarınca on gün olmakla birlikte, dava konusu olayın vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan eBK m. 260 uyarınca otuz gündür. Hal böyle olmasına rağmen, davalı gönderdiği ihtarnamede kira bedelinin ödenmesi için Kanunda öngörülen süreyi vermediğinden sözleşmenin feshi gerçekleşmiş olmaz. O nedenle bu husus gözetilmeden sonuca gidilmesi ve dolayısıyla davanın reddi doğru olmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 227
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 372
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 357
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 369
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 286
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 260
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.