İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi

2010/1499 E., 2010/3944 K. · 27 Nisan 2010

Künye

MahkemeYargıtay 17. Hukuk Dairesi
Esas no2010/1499
Karar no2010/3944
Karar tarihi27 Nisan 2010

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 280, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 13 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 278 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 13. maddesi uyarınca davacı bankanın açtığı tasarrufun iptali davalarında aciz vesikasının aranmamasına, yapılan tasarrufun bağışlama hükmünde olması nedeniyle İİK.nun 278. maddesi uyarınca iptale tabi olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda davacının davası sabit olduğu takdirde tasarrufun alacaklı davacının asıl alacak ve ferileri ile birlikte tahsiline imkan verecek şekilde iptaline karar verilmesi gerekir. Somut olayda mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde sadece asıl alacak ile sınırlı olarak tasarrufun iptaline karar verilmiş olması doğru olmayıp bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden kararın HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.