İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi

2009/4432 E., 2010/2734 K. · 25 Mart 2010

Künye

MahkemeYargıtay 17. Hukuk Dairesi
Esas no2009/4432
Karar no2010/2734
Karar tarihi25 Mart 2010

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 97/A, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 99 ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Her iki haczin de üçüncü kişinin iş yerinde yapılması ve borçluların bu adresle ilgilerini ortaya koyan delillerin dosyaya yansımaması nedeni ile İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi üçüncü kişi yararına bulunmaktadır. Karinenin aksini ispat yükü ise alacaklı tarafa düşmektedir. Bir iş makinesi olarak ticaret ve sanayi odalarında tescili zorunlu olan dava konusu forkliftin, borçlular tarafından üçüncü kişiye yapılan devrinin geçerli olabilmesi için, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 22/c-2. aynı Kanun’un (5942 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile değişik) 20/d, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 36/c maddeleri gereğince noterlerde düzenlenen geçerli bir satış sözleşmesinin bulunması gerekmektedir. Yargıtay uygulaması bu yöndedir (21.H.D. 2.3.2004 tarih 11013-1861 sayılı ilamı). Davacı alacaklı taraf böyle bir sözleşmenin bulunmadığını iddia ederken, davalı üçüncü kişi aksini kanıtlamaya elverişli bir sözleşmeyi dosyaya sunamamıştır. Bu koşullarda açılan davanın kabulü ile üçüncü kişinin, birleşen iki dosyadaki istihkak iddiasının ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.