Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2019/573 E., 2022/119 K. · 24 Şubat 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/573 |
| Karar no | 2022/119 |
| Karar tarihi | 24 Şubat 2022 |
Konu
Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 11, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan"Müdafi”, “vekilden” farklı olarak şüphelinin/sanığın temsilcisi değil, ondan bağımsız ayrı bir ceza muhakemesi organı/öznesidir. Ceza muhakemesinde müdafi savunduğu kişiyi temsil etmemekte, kamusal bir yargılama makamı olarak kişinin savunmasına destek sağlamaktadır. Buna göre şüpheli/sanık ile müdafi ilişkisinin temsil kavramıyla açıklanması olanaklı değildir. Buradaki ilişki temsil ilişkisi olmayıp, işleyişi kamu hukuku kurallarıyla düzenlenmiş bağımsız bir görev ilişkisidir. Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvuru süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 11
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291
- Anayasa m. 40
- 3220 sayılı Kanun m. 5
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 34
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 33
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 124
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 261
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.