Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2012/10440 E., 2012/13879 K. · 27 Kasım 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/10440 |
| Karar no | 2012/13879 |
| Karar tarihi | 27 Kasım 2012 |
Konu
Bu kararda 2659 sayılı Kanun m. 7, 2659 sayılı Kanun m. 16 ve 2659 sayılı Kanun m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ancak, 2 numaralı bağımsız bölüm diğer temliklerden yaklaşık 10 yıl sonra ölünceye kadar bakım aktiyle devredilmiş,dava, o tarihte murisin ehliyetsiz olduğuna dayandırılmakla birlikte, davacı taraf dosyada toplanan raporlar ile tanık beyanlarından başka delillerinin bulunmadığını bildirmiştir. Başka delil tedarik edemediği yönündeki beyan ehliyetsizlik iddiasından vazgeçildiği yönünde yorumlanamaz. Ehliyetsizlik ise, usulen dosyanın kül halinde 2659 sayılı Yasa'nın 7. ve 16. maddeleri uyarınca Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca incelenmesi sonucu verilecek bir raporla belirlenir. Davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanun'un “ fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir “ biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. “ hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü “ eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek aynı Yasanın 13. maddesinde “ yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2659 sayılı Kanun m. 7
- 2659 sayılı Kanun m. 16
- 2659 sayılı Kanun m. 13
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 15
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 286
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 282
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.