Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/111 E., 2022/948 K. · 15 Haziran 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/111 |
| Karar no | 2022/948 |
| Karar tarihi | 15 Haziran 2022 |
Konu
Bu kararda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 21, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 01.07.2012 yürürlük tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun " Ceza hukuku ile ilişkisinde" başlıklı 74. maddesinde; "Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz." hükmü bulunmakta olup bu hükümden de anlaşılacağı üzere hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında ilke olarak bağımsız kılınmıştır. Hemen belirtilmelidir ki aynı doğrultudaki düzenleme mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde de yer almakta olduğundan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesine ilişkin açıklamalar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi için de geçerlidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 21
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 76
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 13
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 19
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 37
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 23
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 23
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 4
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.