İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi

2013/759 E., 2013/5120 K. · 9 Nisan 2013

Künye

MahkemeYargıtay 1. Hukuk Dairesi
Esas no2013/759
Karar no2013/5120
Karar tarihi9 Nisan 2013

Konu

Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 304, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 384 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 299 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

İddianın ileri sürülüş biçimi ve olayların akışından çekişmeli taşınmazın tarafların boşandığı 1998 yılından eski hale getirme ve ecrimisil istekli ihtarnamenin tebliğ edildiği 22.6.2011 tarihine kadar 13 yıl süreyle davalının tasarrufunda bulunduğu ve davalının kullanımına karşı çıkılmadığı, ihtar vb uyarıda bulunulmadığı görülmektedir.Öyle ise, davalının kullanımının muvafakata dayalı olduğu bir başka ifade ile taraflar arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu'nun 299. maddesinde öngörülen (6098 sayılı TBK'nun 379 maddesi) ariyet akdi (kullanım ödüncü) niteliği taşıdığı kuşkusuzdur. Bilindiği üzere ariyet akdi sözlü yapılabileceği gibi yazılı da yapılabilir ve aynı zamanda muayyen bir müddet için yapılabileceği gibi aynı Yasanın 303. maddesi uyarınca (6098 sayılı TBK'nun 383. maddesi) gayrımuayyen bir müddet içinde yapılması da olanaklıdır. Ariyet veren şeyi, ne müddetini ne de niçin kullanılacağını tayin etmeyerek vermiş ise dilediği vakit geri alabileceği BK'nun 304. maddesi hükmü (6098 sayılı TBK'nun 384. maddesi) gereğidir. Bu durumda davacı tarafından keşide edilen ihtarnamede verilen sürenin dolduğu tarihte muvafakatin geri alındığı ve BK'nun 304. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 384. maddesi) gereğince de akdin feshedildiği kabul edilmelidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.