Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2013/2593 E., 2013/5524 K. · 15 Nisan 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/2593 |
| Karar no | 2013/5524 |
| Karar tarihi | 15 Nisan 2013 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 959, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 81 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, olayda dayanılan protokolün devir tarihinden sonra düzenlendiği, bu durumda inançlı işlemden söz edilemeyeceği, protokolün bir vefa sözleşmesi olarak kabul edilse bile şekil koşulunu taşımadığından geçersiz bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının iddiasını ispat için dayandığı ve imza ile içeriği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan 10.05.2005 tarihli belge, 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen anlamda inançlı işlemin belgesidir. Bu belgenin vefa akdi olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, tarihinin tapu devrinden sonraya ilişkin bulunmasının sonuca etkili olmayacağı da açıktır. Çünkü, yukarıda anılan İçtihadı Birleştirme Kararında böyle bir sınırlama yoktur. Kaldı ki,inanç sözleşmesinin yazılı olması koşulu geçerlilik şartı olmayıp, bir kanıtlama aracı olduğu da uygulama ve öğretide kabul edilmektedir.( Yargıtay HGK,14.07.2010 Tarih ve 2010/14-394 E- 2010/395 K. )
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 959
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 81
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 27
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 18
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 97
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.