Yargıtay 18. Hukuk Dairesi
2013/7571 E., 2013/9823 K. · 6 Haziran 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 18. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/7571 |
| Karar no | 2013/9823 |
| Karar tarihi | 6 Haziran 2013 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 301, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 459 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet Savcısı, Hazine ve anneye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması, 2-Dava açan kayyım sulh hukuk mahkemesince soybağının reddi davası için görevlendirilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 459. maddesinde; “Belli bir iş için görevlendirilmiş olan kayyım, vesayet makamının talimatına aynen uymak zorundadır.” 477/1. maddesinde ise; “Temsil kayyımlığı, kayyımın yapmakla görevlendirildiği işin bitirilmesiyle sona erer.” hükmü düzenlenmiştir. Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, davacı kayyımın babalık davası için temsil yetkisi bulunmamaktadır. Babalık davası için kayyım atanması sağlanmadan hüküm kurulması, 3-Mahkemece DNA incelemesine ilişkin rapor aldırılmadan, davalı ve annenin davadan önceki bir tarihte şahsi başvuruları ile alınan raporla yetinilmesi, 4-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi” gerekli olduğu hükme bağlandığı halde, mahkemece babalığın tespitine ilişkin hüküm fıkrasında çocuk ve baba sıfatının karıştırılmasına yol açacak şekilde karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 301
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 459
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.