İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2008/5264 E., 2009/13046 K. · 2 Temmuz 2009

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2008/5264
Karar no2009/13046
Karar tarihi2 Temmuz 2009

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 576, 5490 sayılı Kanun m. 71 ve 5490 sayılı Kanun m. 28 anılmaktadır.

Karardan

Miras, malvarlığının tamamı için miras bırakanın yerleşim yerinde açılır. Mirasbırakanın tasarruflarının iptali veya tenkisi, mirasın paylaştırılması ve miras sebebiyle istihkak davaları bu yerleşim yeri mahkemesinde görülür. (TMK.md.576) Burada sözü edilen yetki kesin yetki olup, hakim tarafından re'sen nazara alınması gerekir. 1587 sayılı Nüfus Kanunu 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 71. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Yürürlükten kaldırılan bu yasanın, nüfus kayıtlarının ikamet yerine nakline imkan veren 28'nci maddesinin 21.10.2003 tarihli 4992 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmasından sonra, nüfus kaydının ikametgaha karine olma özelliği artık kalmamış, bu karine geçerliliğini yitirmiştir. Bu durum karşısında, belirtilen karine dikkate alınmadan mirasbırakanın yerleşim yerinin diğer delillerle tespiti gerekir. Dosya içine getirtilen tereke tespit dosyası, vasi tayini dosyası, miras bırakanın sağlığında eşine verdiği 22.10.2003 tarihli vekaletname ile dinlenen tanık beyanlarından, mirasbırakanın yerleşim yerinin A.olduğu ve bu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşılmaktadır. Davaya devam edilerek işin esası hakkında karar vermek gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.