Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2006/18754 E., 2007/13843 K. · 18 Ekim 2007
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2006/18754 |
| Karar no | 2007/13843 |
| Karar tarihi | 18 Ekim 2007 |
Konu
Bu kararda 4722 sayılı Kanun m. 17 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 296 anılmaktadır.
Karardan
Mirasbırakan 24.7.1999 tarihinde vefat etmiştir. Konya 1. Noterliğinde düzenlenen 6.8.1992 tarihli vasiyetnamesi ile; "...maliki bulunduğu Şarkikaraağaç orta mahallede kain 49 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki binanın zemin katındaki dükkanlar ile birinci kattaki daireyi oğlu R'a, ikinci kattaki daireyi kızı (davacı) N'ya.." vasiyet etmiş, aynı vasiyetnamesinde "...eşinin kendisinden sonra kalması halinde, bu binadan gelecek tüm dükkan ve dairelerin kiralarını eşinin tahsil edeceğini, eşinin yaşamı boyunca evlatlarının bu binadan hiç bir kira geliri almayacaklarını.." belirtmiştir. Vasiyetnamede yeralan eşle ilgili bu irade, terekenin iratla yükümlü kılındığı, sağ eşe binanın kira gelirinin irat olarak bağlandığı anlamını taşımaktadır. Başka bir ifade ile mirasbırakan, eşi lehine irat vasiyetinde bulunmuştur. Mirasbırakan, 49 parsel sayılı taşınmazının kira gelirini eşine vasiyet ettiğine göre, iradın sermayeye tahvili halinde tasarruf nisabının aşılıp aşılmadığının belirlenmesi gerekir. (TKM.md.510) O halde, irat teberrularında Vergi Usul Kanununun 296. maddesinden de yararlanılarak lehine teberru yapılan sağ eşin ortalama yaşam tablosuna (PMF) göre geriye kalan bakiye ömrünün tespiti ile bağlanan iradın (kira gelirinin) de belirlenerek, bu kira gelirinin peşin sermaye değerinin bulunması, bu değerinde tereke aktifine eklenerek tasarruf nisabının hesaplanması gerekir. Bu husus dikkate alınmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.