Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2022/78 E., 2022/4191 K. · 26 Mayıs 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/78 |
| Karar no | 2022/4191 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2022 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 125, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 97 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Taraflar arasında düzenlenen 29.01.1993 tarihli belgenin inanç sözleşmesi niteliğinde olduğu ve 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca inançlı işlem iddiasının kanıtlandığı gözetilerek, asıl davada el atmanın önlenmesi isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi; hükmüne uyulan (IV.2.), (IV.5.) ve (IV.8.) no.lu paragraflarda belirtilen bozma kararlarında gösterildiği şekilde işlem yapılarak ve özellikle, taşınmazın teminat amaçlı olarak temlik edildiği, sözleşmede yer alan vade şartının batıl olduğu dikkate alınarak ve TBK’nın 97. maddesi uyarınca taraflar arasındaki alacak-borç miktarı tespit edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Asıl davada davacı-karşı davada davalının temyiz itirazları yerinde değildir. 6.3.2. Asıl davada davalı-karşı davada davacı mirasçılarının temyiz itirazlarına gelince, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, asıl davada davalının dava konusu taşınmazı teminat amacıyla davacıya devrettiği, bu nedenle dava konusu taşınmazda 29.01.1993 tarihli inanç sözleşmesi gereğince oturmaya devam ettiği dikkate alındığında, asıl davada davalının dava konusu taşınmazı kullanmasının haksız olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, asıl davadaki ecrimisil isteminin de tümden reddine karar verilmesi gerekirken, tasarruf yetkisinin davacıya geçtiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 125
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 97
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 20
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 873
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 949
- Anayasa m. 141
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 683
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 27
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.