Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2012/11465 E., 2012/14080 K. · 1 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/11465 |
| Karar no | 2012/14080 |
| Karar tarihi | 1 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125 ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 101 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece davanın konusunu teşkil eden emtiaların davacı deposuna girdiğine dair ve davacının depoda beklediğini belirttiği emtiaların davalıya ait olduğuna ilişkin hiçbir delil ve belge bulunmadığı,davacının takip dosyasına sunmuş bulunduğu takip talebine ekli fotokopi belgenin bu yönden delil olma özelliğinin de bulunmadığı, bu nedenle yerinde görülmeyen davanın reddi gerekiyor ise de; davacının iddiasına göre dava konusu yapılan eşyanın antrepoya girdiği kabul edilse dahi davacının dava tarihine göre davada BK 125 maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi emtianın depoya alındığı iddia olunan tarihe göre dolmuş olmakla; davanın zamanaşımından dolayı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava davalıya ait malların davacının antreposuna alınması nedeniyle ardiye ücreti alacağı istemine ilişkindir.Davacı halen malların antrepoda olduğunu belirtmiş olup takip tarihi itibariyle oluşan ardiye ücretini talep etmiştir. Bu durumda BK 125.Maddesi uyarınca takip tarihinden geriye dönük olarak 10 yıllık ardiye ücreti davacı tarafça talep edilebileceğinden mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 101
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.