Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2009/21807 E., 2010/10038 K. · 24 Mayıs 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/21807 |
| Karar no | 2010/10038 |
| Karar tarihi | 24 Mayıs 2010 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 405, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 73 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 415 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vesayet davaları Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73.maddesinde belirtilen istisnalardan olmadığından duruşma açılması; kısıtlanması istenilen ergin kişinin davadan haberdar edilmesi, bu amaçla davetiye çıkarılması gereklidir. Zira Türk Medeni Kanununun 415.maddesindeki haklı sebepler engel olmadıkça, vasiliğe, vesayet altına alınacak kişinin ya da ana veya babasının gösterdiği kimsenin atanacağını öngörmektedir. Diğer yandan Türk Medeni Kanununun 408.maddesi, ergin kişinin yasada belirtilen bazı durumlarda, kendisinin de kısıtlamayı isteyebileceğini kabul etmektedir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun 409.maddesi bir kimsenin savurganlık, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı, kötü yönetimi veya isteği sebebiyle kısıtlanabilmesi için dinlenmesini koşul olarak göstermiştir. İşte belirtilen bu gereklilikler karşısında, duruşma açılması ve kısıtlanması istenilenin duruşmaya daveti bir zorunluluktur. Mahkemece, açıklanan şekilde işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde evrak üzerinden hüküm verilmesi doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 405
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 73
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 415
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 408
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 409
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.