İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2006/21662 E., 2007/17738 K. · 25 Aralık 2007

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2006/21662
Karar no2007/17738
Karar tarihi25 Aralık 2007

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 227, 2565 sayılı Kanun m. 34 ve 2675 sayılı Kanun m. 42 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Tarafların 1.5.1962 tarihinde evlendikleri, her ikisinin de Türk vatandaşı olduğu,davacı tarafından açılan dava sonucunda; Randers (Danimarka) Mahkemesinin 21.11.1988 tarihli kararıyla “tarafların boşanmalarına” karar verildiği, yabancı mahkemece verilen bu kararının tanınması talebiyle davalı tarafından 9.9.1998 tarihinde Türkiye’de (Çorum’da) açılan davanın reddedildiği, kararın 22.8.2000’de kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların Türkiye’de icra olunabilmesi yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlıdır. (2565 s. K. m.34) Yabancı Mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi, yabancı ilamın tenfiz koşullarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlıdır. (2675 s. K. m.42) Bu hükümler gereğince; yabancı mahkemelerce verilen boşanma kararları, yetkili Türk mahkemelerince tanıma veya tenfiz kararı verildiği taktirde sonuç doğurur. Yabancı ilamla ilgili tanıma veya tenfiz kararı verilmedikçe veya bu yönde açılan dava reddedildiği takdirde, o ilam, Türkiye’de hukuki sonuç doğurmaz ve taraflar boşanmış sayılamazlar. Şu halde, tarafların evliliği hukuken devam etmektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.