İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2009/10539 E., 2010/7735 K. · 17 Haziran 2010

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2009/10539
Karar no2010/7735
Karar tarihi17 Haziran 2010

Konu

Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 9 anılmaktadır.

Karardan

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu, 5464 sayılı Yasa’nın, asıl kart hamilinin limitle sorumlu olacağına, 2.vd.maddeleri gereğince kredi sözleşmesindeki aksine hükümlerin yasaya aykırı olduğu için itibar edilmemesi gerektiği, limitin 3.000.00.-TL olduğu, 3.000.00.-TL’ye uygulanan akdi faizi ile temerrüt faizi ve BSMV’den oluşan sorumluluk miktarının 561.89.-TL olduğu, bu kısım yönünden itirazın iptali gerektiği, davalının inkar tazminatı talebinin şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kredi kartı kullanımından kaynaklanan alacağın tahsiline ilişkindir. Davalı, asıl borçlu olup, kredi kartı ile yaptığı limit aşımı harcamalarından da sorumludur. Bunun aksi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Ayrıca, somut olayda taraflarca akdedilen sözleşmenin 2.maddesi ile kredi limitinin herhangi bir şekilde aşılması halinde bankanın, aşılan kısmı da sözleşme şartlarında talep edeceği öngörülmüştür. 5464 Sayılı Yasa’nın 9.maddesindeki düzenleme, kart hamillerinin harcamalarıyla kart limitini aşmaları halinde, aşılan miktara uygulanacak faiz oranı ile ilgili olup, mahkemece yasa hükmünün yorumunda hataya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.