Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2010/1316 E., 2010/3075 K. · 18 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/1316 |
| Karar no | 2010/3075 |
| Karar tarihi | 18 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 50, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 73 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 10 anılmaktadır.
Karardan
Dava itirazın iptali davasıdır.İtirazın iptali davasında hem icra dairesinin, hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi durumunda İİK.nun 50.maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenmelidir. Nitekim, yerel mahkeme de bu usule uygun davranmıştır. Ne var ki, mahkemece, yetki itirazının hadise şeklinde incelenmesi gerektiğine ilişkin usul kuralı göz ardı edilmiştir. Davacı, davalıyla arasında akdi ilişki bulunduğu ve bu nedenle yetkili icra dairesi ve mahkemesinin İİK.nun 73/1 ve HUMK.nun 10.maddesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğine ilişkin iddiasını kanıtlayabilmesi amacıyla sattığını iddia ettiği malların teslimine ilişkin olarak ilgili kargo şirketine ait gönderim numaralarını dilekçeyle mahkemeye bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının yetki itirazı hadise şeklinde incelenerek (HUMK.190 vd.maddeleri) davacının sunduğu kargo gönderim numaraları da dikkate alınarak bu kargoların kimlere teslim edildiği araştırılıp varılacak uygun sonuca göre yetki itirazı konusunda bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar yönünden araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 50
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 73
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 10
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.