Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2022/2760 E., 2022/5302 K. · 30 Haziran 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/2760 |
| Karar no | 2022/5302 |
| Karar tarihi | 30 Haziran 2022 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 669, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 366 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… e) Kazandırmanın mirasçının miras payına mahsuben yapılmış olması; anılan mirasçıların mirasbırakanın altsoyu olduğu, bu nedenle TMK’nin 669/2. fıkrası dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması gerektiği, mirasbırakan tarafından yapılan kazandırmaların 669/2. fıkrasında geçen "bir malvarlığını devretmek" eylemine karşılık geldiği, anılan davalıların altsoy mirasçılar olması sebebiyle mirasbırakanın doğrudan veya dolaylı olarak devrettiği malvarlığının miras payına mahsuben alındığının karine nedeniyle kabulü gerektiği, aksini ispat yükünün altsoy mirasçı olan davalılarda olduğu, ne var ki davalıların mirasbırakanın yaptığı sağlararası karşılıksız kazandırmalar ile kendilerini denkleştirmeden "açıkça" muaf tuttuğunu dayandıkları deliller ve dosya kapsamı ile kanıtlayamadıkları anlaşılmıştır. O halde, belirtilen şartların bir bütün halinde gerçekleştiği sabit olduğundan, davalılar ..., ... ve ...’ya yapılan kazandırmaların denkleştirmeye tabi tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tenkise karar verilmesi doğru değildir. Gelinen aşama itibariyle, birleştirilen 2008/129 Esas ve 2007/371 Esas sayılı davalarda; davacıların öncelikle mirasta denkleştirme istedikleri gözetilerek, davalılar ..., ... ve ...’ya şirket hisse devri, bedeli ödenerek 2019 ada 7 sayılı parselin satın alınması ve bankalardaki hesaplarına para yatırılması işlemlerinin iadeye tabi olduğu, davalı ... yönünden ise, iade hükümlerinin uygulanmayacağı, ancak tenkis hükümlerinin uygulanması gerektiği, tenkis değerlendirmesi yapılırken de denkleştirme sonrası hüküm altına alınacak miktar değişeceğinden, yeniden bilirkişi raporu aldırılarak davalı ...’in tenkis sorumluluğunun devam edip etmediğinin ortaya çıkarılması gerektiği saptanmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 669
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 366
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 675
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 641
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 671
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 125
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.