Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2010/6336 E., 2010/12225 K. · 21 Haziran 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/6336 |
| Karar no | 2010/12225 |
| Karar tarihi | 21 Haziran 2011 |
Konu
Bu kararda 5717 sayılı Kanun m. 15 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 48 anılmaktadır.
Karardan
5717 sayılı Kanunun 15.maddesinde yer alan hüküm; "iade davası ile velayete ilişin dava birleştirilmiş ise, birleştirilen davalar tefrik edilerek, öncelikle iade davasının görülüp sonuçlandırılacağına" ilişkindir. Aynı Yasanın 29.madesinin (1.) bendi de "..Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun aile hukukuna ilişkin hükümleri ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun......uygulanacağını" hükme bağlamıştır. Şu halde, birleştirme kararının tek başına temyiz edilip edilemeyeceği, açıklanan atıf nedeniyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre belirlenecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 48.maddesinin 2. fıkrası gereğince; aynı mahkemede görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir. Aynı yargı çevresinde aynı sıfat ve görevle kurulmuş bulunan birden çok mahkeme, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılır. (14.2.1992 günlü 3/2 sayılı İçt.Bir.Kararı) Açıklanan hüküm ve sözü edilen içtihadı birleştirme kararı uyarınca aynı mahkemenin birleştirme kararı ancak hükümle birlikte temyiz edilebileceğinden davacının bu safhada temyiz hakkı bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesinin bu sebeple reddi gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5717 sayılı Kanun m. 15
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 48
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.