Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2018/3222 E., 2022/5690 K. · 15 Eylül 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2018/3222 |
| Karar no | 2022/5690 |
| Karar tarihi | 15 Eylül 2022 |
Konu
Bu kararda 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 67, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 75 ve 6831 sayılı Orman Kanunu m. 75 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında, dava konusu eserleri 15-20 gün kadar önce bulmak suretiyle elde ettiğini söylemesi karşısında, eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, 2- Sanık ...’in, birisinin kendisine Abdullah’ın koleksiyon işlerinden anladığını söylemesi üzerine onun yanına geldiğini, satma amacının olmadığını sadece eserlerin ne olduğunu öğrenmek üzere geldiğini belirttiği, sanık ...’ın da aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, ele geçen eserlerin ...’e ait olduğunu, ... içerisindeyken kısa bir süre içinde poşet içerisinde ne olduğunu ...’in söylemesi üzerine haberdar olduğunu, olayla ilgisi olmadığını belirttiği dosya kapsamında, sanık ...’ın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; sanık ...’ın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine dair hüküm tesisi, 3- 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirlenen dava konusu eserlerin, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerekirken, 6831 sayılı Yasanın 75. maddesi gereğince müzeye teslimine dair hüküm tesisi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.