Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2021/4168 E., 2022/1907 K. · 9 Mart 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2021/4168 |
| Karar no | 2022/1907 |
| Karar tarihi | 9 Mart 2022 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 206 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/537 Esas, 2019/877 Karar sayılı kararıyla, davacının dava konusu taşınmazların babasına ait iken ölümü ile miras payı oranında kendisine kaldığını gerek tanık ve bilirkişi beyanları ile gerekse davalıların ikrarları ile kanıtlamıştır. Şu halde taksim olgusuna dayanan davalıların bu iddialarını kanıtlamaları gerektiği, taksim olgusu her türlü delille kanıtlanabilirse de, davalıların buna dair bir delil sunmadıkları, ortalama insan ömrüne bile ulaşmayan yaklaşık 15-16 yıllık bir kullanımı paylaşmanın varlığına karine kabul edilemeyeceği sadece fiili kullanıma ses ve niza çıkarılmamış olmasının icazet anlamına gelmeyeceği ve 110 ada 21 ile 130 ada 32 parseller davalı ... tarafından davadan önce 3. kişiye satılmış olmakla bu taşınmazlardaki davacı payına düşen kısmın bedelinin hesaplandığı bilirkişi raporuna davacı tarafından itiraz edilmediği …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.