Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2012/8707 E., 2012/15098 K. · 5 Haziran 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/8707 |
| Karar no | 2012/15098 |
| Karar tarihi | 5 Haziran 2012 |
Konu
Bu kararda 5717 sayılı Kanun m. 13 anılmaktadır.
Karardan
Toplanan delillerden anne ve babanın 26.02.2003 tarihinde evlendikleri, annenin Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı, babanın Türk vatandaşı olduğu, müşterek çocuğun 29.01.2008 tarihinde dünyaya geldiği, davalı babanın, 01.03.2010 tarihli noter belgesinde küçük ile birlikte 04.03.2010 tarihinde Türkiye'ye gidip, 04.05.2010 tarihinde geri döneceğini taahhüt ettiği, baba ile küçüğün 04.03.2010 tarihinde Türkiye'ye geldikleri, davalı babanın küçüğü yanında bulundurma hakkına sahip olduğu süre içerisinde, Nevşehir Aile Mahkemesinde 10.03.2010 tarihinde boşanma davası açtığı, bu davada kadının kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve vekilinin velayetin babaya verilmesine muvafakat ettiği; mahkemece tarafların boşanmalarına, çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar verildiği, kararın 19.03.2010 tarihinde kesinleştiği, annenin ise çocuğun teslimi için merkezi makama 18.01.2011 tarihinde başvurduğu, 27.04.2011 tarihinde de bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Kanunun 13. maddesi gözönüne alındığında iade başvurusundan önce çocuğun velayeti tek başına babaya verildiğine ve anne fiilen bu hakkı kullanmadığına göre, alıkoymanın annenin velayet hakkının kanuna aykırı olarak ihlali suretiyle gerçekleştiğinden artık söz edilemez. Öyleyse iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir..
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.