İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2012/26046 E., 2013/3224 K. · 12 Şubat 2013

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2012/26046
Karar no2013/3224
Karar tarihi12 Şubat 2013

Konu

Bu kararda 5717 sayılı Kanun m. 13 anılmaktadır.

Karardan

Toplanan delillerden anne ve babanın 1.9.2001 tarihinde evlendikleri, tarafların Türk vatandaşı oldukları, müşterek çocuğun 23.9.2004 tarihinde dünyaya geldiği, iade başvrusunda bulunan baba tarafından 15.11.2007 tarihinde İzmir 7. Aile Mahkemesinin 2007/846 esas ve 2009/867 karar sayılı dosyasıyla boşanma davası açıldığı, babanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve vekilinin hem dava dilekçesinde hemde 10.12.2009 tarihli celsede müşterek çocuk L. velayetinin anneye verilmesini talep ettiği, 10.12.2009 tarihinde tarafların boşanmalarına müşterek çocuğun velayetinin davalı anneye bırakılmasına, müşterek çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, bu kararın 22.1.2010 tarihinde kesinleştiği, 3.7.2011 tarihinde davalı annenin küçük Lara ile birlikte Türkiye'ye geldiği, küçüğün 22.7.2011 tarihinde kişisel ilişki için babaya teslim etmediği, baba tarafından 10.9.2011 tarihinde ise bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine dair Kanunun 13. maddesi gözönüne alındığında iade başvurusundan önce çocuğun velayeti babanın da oluruyla tek başına anneye verildiğine göre; çocuğun kaçırılması ve haksız olarak alıkonulmasından söz edilemez. Öyleyse iade isteğinin reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.