Yargıtay 21. Hukuk Dairesi
2012/15380 E., 2013/20834 K. · 14 Kasım 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 21. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/15380 |
| Karar no | 2013/20834 |
| Karar tarihi | 14 Kasım 2013 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 97 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Dava, davacının SSK'na tabi sigortalı iken 27.06.2002 tarihinde ölen oğlundan dolayı 27.06.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile, davacıya 01.08.2011 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmiştir. Yapılan incelemede, davacı murisinin 506 sayılı Kanun'a tabi olarak 1.5.1991-27.6.2002 tarihleri arasında 1122 gün 506 sayılı Kaun'a tabi zorunlu sigortalı çalışmaları bulunduğu, davacının davalı kurumdan 28.02.2011 tarihli ölüm aylığı isteminin davacının eşinin yaşlılık aylığı alması nenediyle reddedildiği anlaşılmaktadır. 506 sayılı yasanın 97 maddesinin 1. fıkrası " Bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar" şeklinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre davacının 5 yıl içinde talepte bulunmaması nedeniyle tahsis talebi olan 01.03.2011 tarihinden 5 yıl geri götürünce 01.03.2006 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerekirken, mahkemece 01.08.2011 tarihinden itibaren aylık bağlanması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.