Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2013/16089 E., 2013/28993 K. · 10 Aralık 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/16089 |
| Karar no | 2013/28993 |
| Karar tarihi | 10 Aralık 2013 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 241, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 189 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 247 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Boşanma ve ayrılık davalarında tanıklar, HMK 241.maddesinde belirtilen durum ayrık olmak üzere açıkça vazgeçme olmadıkça dinlenmek zorundadır. Başka bir anlatımla gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenilen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenmemesine karar verilebilir. Buna göre, adı geçen tanıkların dinlenmemeleri için, dinlenen tanıklarla ispat edilmek istenen hususun yeter derecede aydınlanmış olması gerekir. Böyle değilse bu hükme dayanılarak mahkeme tanığı dinlemekten kaçınamaz. Dosya kapsamından HMK 241. madde koşulları gerçekleşmemiştir Akrabalık veya diğer yakınlık da başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep değildir. O halde davalı kadının gösterdiği tanıklar HMK 240 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenerek boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması da göz önüne alınarak tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylardaki kusur durumlarının belirlenmesi, sonucuna göre Türk Medeni Kanunun 174/2 ve 175. madde koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi yine velayetle ilgili düzenlemenin de buna göre karara bağlanması gerekirken davalı kadının gösterdiği tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.