Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2007/12596 E., 2008/1115 K. · 30 Ocak 2008
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2007/12596 |
| Karar no | 2008/1115 |
| Karar tarihi | 30 Ocak 2008 |
Konu
Bu kararda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 20, 197 sayılı Kanun m. 3 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 62 anılmaktadır.
Karardan
Hemen belirtmek gerekir ki, aracın mülkiyetinin devri ile ilgili sözleşme geçersiz ise de, zilyedliğinin teslimi de ayrı bir sözleşme olup, zilyetlik davacıya teslim edilmiştir. Yani davacı iyi niyetli zilyettir ve bu zilyetliği de aracın mülkiyetinin ileride kendisine devredileceğinin güveni ve kanısına dayanmaktadır. Bu nedenledir ki, aracın mutad kullanımından ... masraf ve işletme giderleri ve ödediği paranın kullanılamamasından ... faiz zararını davacı isteyemeyeceği gibi, karşı tarafta aracın bu sürede işletilmesi ve kullanılmasından ve mutat kullanımından ... yıpranma ve eskimesinden ... zararını isteyemez. Davacı aracı iyiniyetli zilyed olarak kullandığı ve işlettiği dönemde nasıl ki yakıt gideri masrafı yapmak, olağan bakım ve korumasını yaptırmak için yaptığı masrafı isteyemez ise aracı işlettiği dönemde ödediği vergisini de geri isteyemez. Aracın mülkiyeti davalı adına olduğu için vergilerin davalı adına tahakkuk etmesi gayet doğaldır. Sırf bu nedene dayalı olarak davalıyı sorumlu tutmak mümkün değildir. Geçersiz sözleşmelerde herkesin aldığı sebepsiz zenginleşme ilkelerine göre iade etmesinde adalet ve hakkaniyet kuralları da önemle gözetilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 20
- 197 sayılı Kanun m. 3
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 62
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.