Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2014/12539 E., 2014/15092 K. · 27 Mayıs 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/12539 |
| Karar no | 2014/15092 |
| Karar tarihi | 27 Mayıs 2014 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 362, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 36 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İİK.'nun 362. maddesine göre; “İcra veznesine tevdi yahut dairece tahsil olunan para veya icra muamelesi sebebiyle hıfzedilmekte olan eşya tevdi veya tahsil yahut hıfız tarihinden itibaren on seneye kadar alakadarları tarafından müracaat olunmazsa talep hakkı Hazine lehine düşer.” Harçlar Kanunu'nun 36. maddesinde takip işlemlerinden dolayı herhangi bir sebeple alınmış olan paraların ilgilinin hak ettiği parayı, hak etme tarihinden itibaren on yıl içinde almak için müracaat etmemesi halinde, hazineye gelir kaydedileceği düzenlenmiştir. Alacak ve para, menkul hükümlerine göre haczedilir ise de, bu paranın satılarak paraya çevrilmesi söz konusu olamayacağından satış isteme açısından İİK.nun 106. ve 110. maddelerinin tatbiki düşünülemez. Somut olayda; borçlunun Selim İcra Müdürlüğü'nün 2011/100 E. Sayılı takip dosyasındaki alacağı 11.10.2011 tarihli müzekkere ile haczedildiğinden İİK.'nun 362. maddesi ve Harçlar Kanunu'nun 36. maddesi gereğince alacaklı on yıl içinde haczedilen parayı talep edebilir. Bu durumda mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 362
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 36
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 110
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.