Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2013/542 E., 2014/153 K. · 1 Nisan 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2013/542 |
| Karar no | 2014/153 |
| Karar tarihi | 1 Nisan 2014 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 206, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 268 ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 40 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Aynı kanunun "Adliyeye karşı suçlar" bölümünde düzenlenen “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” başlıklı 268. maddesi ise; “İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır” şeklinde olup, işlediği bir suç nedeniyle yakalanan şüphelinin, gerçek kimliğini saklayıp kolluk kuvvetlerine, kimlik bilgilerini bildiği bir başkasının kimlik bilgilerini vermesi durumunda bu madde hükmü uygulanacaktır. Bir başka ifadeyle, failin işlediği bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendi kimliğini saklayarak, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması ve o kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasına neden olması durumunda, bu madde hükmü uygulanacaktır. Suçun oluşması için, failin daha önce bir suç işlemiş olması veya bir suçtan aranması, kendi kimliğini vermesi halinde hakkında bu suçtan işlem yapılacak olması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 206
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 268
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 40
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 343
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 206
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.