Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2006/5003 E., 2006/10934 K. · 3 Temmuz 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2006/5003 |
| Karar no | 2006/10934 |
| Karar tarihi | 3 Temmuz 2006 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 75 ve 5442 sayılı Kanun m. 14 anılmaktadır.
Karardan
Hal böyle olunca yanlar arasındaki çekişmenin 25.8.2000 tarihli kira sözleşmesi kapsamında incelenmesi gerekmektedir. Kira sözleşmesinin eki taşınmaz mal kira şartnamesinin 15. ve ... şartlar 1.maddesinin 2.fıkrasında "Taşınmaz mala Bakanlığımızca ya da kamu kurum ve kuruluşlarınca ihtiyaç duyulması halinde sözleşme ... taraflı olarak feshedilecek, yapılacak tebligatı müteakip 15 gün içerisinde tahliye edecektir. Aksi takdirde 2886 sayılı Kanunun 75.maddesine göre kiracının tahliyesi sağlanacaktır" hükmü getirilmiştir. Sözleşmenin 15 madde ve 1.maddesinin 2.fıkrası ile taraflar kira sözleşmesi devam etmekte iken ihtiyaç halinde kiralayanın akdi fesih edip, yapılacak tebligatı müteakip her zaman tahliye isteyebileceğini kararlaştırmışlardır. Davacıya kiraya verilen taşınmaza Kültür Bakanlığı Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünün ihtiyacı nedeni ile sözleşmenin feshedilmesi istemi Bakanlık Makamının 24.7.2002 tarih 1340 sayılı olurları ile uygun görülmüş olup, 9.8.2002 tarihli olurla ... taraflı olarak sözleşme feshedilmiştir. Sözleşmenin ... taraflı feshedildiği davacıya 21.8.2002 tarihli yazı ile bildirilip 24.8.2002 tarihinde tebliğ edilerek davacı kiracıdan kiralananın tahliyesi istendiğine göre kira sözleşmesinin taşınmaz mal kira şartnamesinin 15. ve ... şartlar 1.maddesi 2.fıkrasına uygun olarak feshedildiğinin kabulü zorunludur. O nedenle davanın reddi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.